Polski Akt o Dostępności 2025 – nowe wymagania
Ustawa z dnia 26 kwietnia 2024 r. o zapewnianiu spełniania wymagań dostępności niektórych produktów i usług przez podmioty gospodarcze, czyli Polski Akt o Dostępności wejdzie w życie 28 czerwca 2025 roku.
To transformacja do polskiego prawa Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/882, która ma na celu zbliżenie przepisów państw członkowskich w odniesieniu do wymagań dostępności niektórych produktów i usług. To sposób na właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Kluczowymi zamierzeniami są eliminacja i zapobieganie powstawaniu barier dla swobodnego przepływu tych produktów i usług. Bariery takie wynikają bardzo często przede wszystkim z różniących się wymogów dostępności w poszczególnych państwach Unii.
Głównym celem tych działań jest poprawa dostępności dla osób ze szczególnymi potrzebami, takich jak osoby z niepełnosprawnościami i osoby starsze. Dostępność zwiększa ich szanse na pełny i skuteczny udział w życiu społecznym oraz na niezależność.
Jak nowe przepisy wpłyną na polskie firmy? Jakie ważne zapisy znalazły się w ustawie? Przygotowałam skondensowany przewodnik z omówieniem najważniejszych kwestii.
Z tego wpisu dowiesz się między innymi:
- Jak ustawa definiuje dostępność.
- Kim jest osoba ze szczególnymi potrzebami.
- Czego dotyczą nowe przepisy.
- Jakie produkty zostają objęte ustawą.
- …i jakie usługi jej podlegają.
- Których usług nie obejmuje Polski Akt o Dostępności.
- Kim w świetle nowych przepisów jest mikroprzedsiębiorca.
- Na kim ciążą obowiązki zapewnienia dostępności (czyli jakie grupy podmiotów gospodarczych wyróżnia ustawodawca).
- Jakie są kluczowe wymagania dostępności.
- Kiedy wymagania nie mają zastosowania.
- Jakie są obowiązki poszczególnych grup gospodarczych.
- Czym grozi niedopełnienie obowiązków wynikających z ustawy.
Czym jest dostępność według ustawy
Definicja legalna dostępności znajduje się w art. 5 pkt. 4) i brzmi:
właściwość produktu albo usługi umożliwiającą korzystanie z nich zgodnie z ich przeznaczeniem przez osoby ze szczególnymi potrzebami na zasadzie równości z innymi użytkownikami, która jest osiągana przez zastosowanie projektowania uniwersalnego, a w przypadku braku takiej możliwości – przez zastosowanie racjonalnych usprawnień, o których mowa w art. 2 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 1169 oraz z 2018 r. poz. 1217), co oznacza konieczne i odpowiednie zmiany i dostosowania, nie nakładające nieproporcjonalnego lub nadmiernego obciążenia, jeśli jest to potrzebne w konkretnym przypadku, w celu zapewnienia osobom niepełnosprawnym możliwości korzystania z wszelkich praw człowieka i podstawowych wolności oraz ich wykonywania na zasadzie równości z innymi osobami.
Kim jest „osoba ze szczególnymi potrzebami”
Określenie to pojawia się nie po raz pierwszy w polskim prawodawstwie.
Osoba ze szczególnymi potrzebami to osoba, która ze względu na swoje cechy zewnętrzne lub wewnętrzne, albo ze względu na okoliczności, w których się znajduje, musi podjąć dodatkowe działania lub zastosować dodatkowe środki w celu przezwyciężenia bariery, aby uczestniczyć w różnych sferach życia na zasadzie równości z innymi osobami. Polski Akt o Dostępności korzysta w tej kwestii z definicji zawartej w innej, wcześniejszej ustawie [1]. Natomiast w PAoD zapis ten znajdziemy w art. 5 pkt. 17).
Warto również wyjaśnić inne definicje zawarte w art. 5 ustawy, aby lepiej zrozumieć poszczególne wymagania dostępności:
- postrzegalność – właściwość usługi lub jej części lub informacji o produkcie albo usłudze umożliwiającą ich odbiór przez użytkownika za pomocą zmysłów słuchu, wzroku lub dotyku,
- funkcjonalność – właściwość usługi lub jej części umożliwiającą użycie przez użytkownika wszystkich oferowanych przez nie funkcji,
- zrozumiałość – właściwość usługi lub jej części lub informacji o produkcie albo usłudze umożliwiającą zrozumienie treści i informacji związanych z korzystaniem z produktu albo usługi zgodnie z ich przeznaczeniem,
- kompatybilność – właściwość produktu albo usługi lub ich części umożliwiającą niezakłócone współdziałanie z innymi produktami lub usługami, w tym produktami i usługami, do których nie mają zastosowania przepisy ustawy, albo systemami, w tym z narzędziami wspomagającymi, przeznaczonymi do korzystania z tego produktu albo tej usługi.
Czego dotyczy Polski Akt o Dostępności
W ramach ustawy wskazano zarówno katalog produktów, jak i usług, które muszą być dostosowane do nowych przepisów.
Produkty objęte ustawą
Lista kluczowych produktów objętych regulacją została ujęta w art. 3 ustawy i są to:
- konsumenckie systemy sprzętu komputerowego ogólnego przeznaczenia i ich systemy operacyjne,
- terminale, w tym:
— terminale płatnicze, będące urządzeniami przeznaczonymi głównie do umożliwiania płatności przy użyciu instrumentów płatniczych w fizycznych punktach sprzedaży,
— terminale samoobsługowe przeznaczone do oferowania lub świadczenia usług objętych ustawą, takie jak bankomaty i wpłatomaty, automaty biletowe, urządzenia do odprawy, oraz interaktywne terminale przeznaczone do udzielania informacji.
Wyjątkiem są terminale samoobsługowe instalowane jako zintegrowane części pojazdów samochodowych, statków powietrznych, statków wodnych i taboru kolejowego. - konsumenckie urządzenia końcowe z interaktywnymi zdolnościami obliczeniowymi wykorzystywane do oferowania lub świadczenia usług:
— telekomunikacyjnych
— dostępu do audiowizualnych usług medialnych - czytniki książek elektronicznych.
Usługi objęte Polskim Aktem o Dostępności
Kategorie usług objętych przepisami ustawy są wymienione w artykule 3 ust. 2.
- Usługi telekomunikacyjne, z wyjątkiem usług transmisji wykorzystywanych do komunikacji maszyna-maszyna. Wymagania dostępności obejmują tu m.in. zapewnienie przekazywania komunikacji głosowej wraz z komunikacją tekstową w czasie rzeczywistym (czyli tekstem przesyłanym na bieżąco znak po znaku) oraz, jeśli dostępna jest transmisja obrazu, pełnej konwersacji. System powiadamiania ratunkowego (numer 112) musi spełniać wymagania dostępności określone dla usług telekomunikacyjnych.
- Usługi dostępu do audiowizualnych usług medialnych. Dotyczy to usług przekazywanych przez sieć telekomunikacyjną, służących do identyfikacji, wyboru i odbierania informacji o usługach medialnych oraz ich wyświetlania, w tym powiązanych z nimi udogodnień dla osób z niepełnosprawnościami, a także elektronicznych przewodników po programach. Dodatkowe wymagania dostępności dla tych usług obejmują postrzegalność, funkcjonalność, zrozumiałość i kompatybilność przewodników po programach oraz informacji o udogodnieniach dla osób z niepełnosprawnościami. Muszą one także zapewniać przekazywanie udogodnień dla osób z niepełnosprawnościami dostarczanych przez dostawcę usług medialnych, z odpowiednią jakością i możliwością sterowania.
- Usługi towarzyszące usługom transportu pasażerskiego, w tym autobusowego, autokarowego, wodnego, lotniczego i kolejowego. Przykładowo, chodzi o usługi dostarczania informacji za pomocą interaktywnych terminali samoobsługowych. W ramach tych usług informuje się o warunkach korzystania dla osób ze szczególnymi potrzebami (w odniesieniu do pojazdów, pomieszczeń, budynków i infrastruktury), o świadczonej pomocy, elektronicznych systemach sprzedaży biletów oraz o podróży w czasie rzeczywistym.
- Usługi bankowości detalicznej. Definicja tej kategorii obejmuje oferowane lub świadczone na rzecz konsumentów usługi bankowe i finansowe, takie jak umowy o kredyt konsumencki i hipoteczny, czynności działalności maklerskiej oraz usługi związane z pieniądzem elektronicznym, rachunkiem płatniczym i usługi płatnicze. Dodatkowe wymagania dostępności dla tych usług obejmują postrzegalność, funkcjonalność, zrozumiałość i kompatybilność metod identyfikacji konsumenta, funkcji bezpieczeństwa i funkcji dotyczących płatności.
- Usługi rozpowszechniania książek elektronicznych. Czyli takie, które polegają na dostarczaniu konsumentowi plików książek elektronicznych wraz z oprogramowaniem do ich odczytu (z wyłączeniem oprogramowania samych czytników). Dodatkowe wymagania obejmują synchronizację tekstu i dźwięku (jeśli występuje), interoperacyjność pliku, dostęp do treści i struktury książki, możliwość nawigacji, możliwość wyboru alternatywnego sposobu przedstawienia treści oraz udzielanie informacji o dostępności treści poprzez meta dane.
- Usługi handlu elektronicznego. Czyli usługi oferowane lub świadczone na odległość przez strony internetowe i urządzenia mobilne, drogą elektroniczną i na indywidualne żądanie konsumenta w celu zawarcia umowy. W ramach tych usług zapewnia się udzielanie informacji o dostępności produktów lub usług (jeśli zostały podane przez inny podmiot) oraz postrzegalność, funkcjonalność, zrozumiałość i kompatybilność funkcji i metod służących identyfikacji stron, zachowaniu bezpieczeństwa, dokonywaniu płatności, składaniu podpisów elektronicznych i usług płatniczych stanowiących część tej usługi.
Usługi, których nie obejmuje Polski Akt o Dostępności
Wyłączenia wskazuje artykuł 4 ustawy. Nowe przepisy nie obejmują usług świadczonych w kilku obszernych kategoriach. Na liście znalazły się:
- Usługi oferowane lub świadczone przez mikroprzedsiębiorców.
- Strony internetowe i aplikacje mobilne w zakresie map oraz map interaktywnych (w tym geoportali), z wyjątkiem sytuacji, gdy dane teleadresowe i położenie geograficzne są prezentowane w sposób cyfrowo dostępny.
- Treści na stronach internetowych i w aplikacjach mobilnych, które nie są finansowane ani tworzone przez dany podmiot gospodarczy i nie znajdują się pod jego kontrolą.
- Usługi komunikacji miejskiej oraz gminnych, metropolitalnych, powiatowych, powiatowo-gminnych i wojewódzkich przewozów pasażerskich, z wyjątkiem usług dostarczania informacji za pomocą przeznaczonych do tego interaktywnych terminali samoobsługowych (o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 3 lit. e).
Kim jest mikroprzedsiębiorca
Jedną z kategorii usług wyłączonych z nowych przepisów są te świadczone przez mikroprzedsiębiorców. Warto więc doprecyzować to określenie.
Mikroprzedsiębiorca to (zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt. 1) przedsiębiorca, który w co najmniej jednym roku z dwóch ostatnich lat obrotowych spełniał łącznie następujące warunki:
- zatrudniał średniorocznie mniej niż 10 pracowników oraz
- osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz z operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 2 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 2 milionów euro.
Zatem jeśli spełniasz oba te warunki to jesteś mikroprzedsiębiorcą – i Twoje usługi są wyłączone z Polskiego Aktu o Dostępności. Jeśli nie spełniasz chociażby jednego z nich, to musisz dostosować swoje biznesowe działania do wymogów dostępności wynikających z ustawy.
Kto odpowiada za zapewnienie dostępności
Podmioty gospodarcze objęte obowiązkami dzielą się na kilka grup. Są to:
- producenci,
- upoważnieni przedstawiciele,
- importerzy,
- dystrybutorzy (dla produktów) oraz usługodawcy (dla usług).
Zgodnie z art. 31 ustawy importera lub dystrybutora traktuje się jak producenta w określonych sytuacjach:
- gdy wprowadza do obrotu produkt pod własną nazwą lub własnym znakiem towarowym, lub
- gdy modyfikuje produkt znajdujący się w obrocie w taki sposób, że może to mieć wpływ na jego zgodność z wymaganiami dostępności.
Oznacza to, że w takich przypadkach importer lub dystrybutor przejmuje obowiązki w zakresie zapewnienia dostępności produktów nałożone przez ustawę na producentów.

Kluczowe wymagania dostępności
W kontekście obowiązków, które ustaw nakłada na poszczególne grupy, podstawowym rozgraniczeniem jest podział na produkty i usługi. Przyjrzyjmy się im bliżej.
Wymagania dostępności dotyczące produktów
Informacje o produkcie (instrukcje, etykiety, ostrzeżenia) muszą spełniać konkretne wymagania, czyli być:
- dostępne w wielu kanałach sensorycznych,
- zrozumiałe,
- postrzegalne,
- przygotowane w odpowiednim formacie, z uwzględnieniem czytelności tekstu, kontrast.
Instrukcje niedołączone do produktu muszą być dostępne publicznie (np. online) i zawierać dodatkowe informacje, np. o interfejsie użytkownika i kompatybilności z narzędziami wspomagającymi.
Sam produkt i jego interfejs użytkownika również muszą spełniać wymagania. I są to np.:
- obsługa za pomocą więcej niż jednego kanału sensorycznego,
- opcje alternatywne dla elementów wizualnych/dźwiękowych/dotykowych/mowy,
- minimalizacja wysiłku fizycznego,
- redukcja ryzyka ataków fotogennych,
- ochrona prywatności,
- kompatybilność z narzędziami wspomagającymi.
Wymagania dostępności dotyczące usług
W branżach świadczących usługi szczególną uwagę trzeba zwrócić na kilka kwestii.
- Produkty wykorzystywane do świadczenia usług muszą spełniać wymagania dostępności.
- Informacje o usługach muszą być dostępne (np. wiele kanałów sensorycznych, zrozumiałość, formaty tekstowe dla komunikacji wspomagającej, odpowiedni format tekstu, kontrast, alternatywna prezentacja treści nietekstowych).
- Informacje elektroniczne (strony, aplikacje) muszą być postrzegalne, funkcjonalne, zrozumiałe i kompatybilne.
Niektóre usługi posiadają dodatkowe szczegółowe wymagania. Są to między innymi usługi:
- telekomunikacyjne,
- dostępu do audiowizualnych usług medialnych,
- towarzyszące transportowi,
- bankowości detalicznej,
- rozpowszechniania książek elektronicznych, np. zmiana rozmiaru/kroju czcionki, dostosowanie układu, nawigacja, metadane, alternatywne przedstawienie treści
oraz - handel elektroniczny, np. informacje o dostępności produktów, dostępność funkcji bezpieczeństwa i płatności.
Kiedy wymagania dostępności nie mają zastosowania
Aby jeszcze lepiej rozumieć nowe przepisy i związane z nimi obowiązki, przyjrzyjmy się bliżej wyłączeniom – zarówno wymienianym już wcześniej w kontekście różnych zagadnień, jaki i tych, o których nie wspomniałam do tej pory.
Przepisy ustawy stosuje się wyłącznie do produktów oraz usług wymienionych w ustawie. Jeśli produkt lub usługa nie znajduje się na tych listach w art. 3, wymagania dostępności określone w tej ustawie nie mają do nich zastosowania.
Przepisów ustawy nie stosuje się do:
- usług oferowanych lub świadczonych przez mikroprzedsiębiorców,
- stron internetowych i aplikacji mobilnych w zakresie:
– map oraz map interaktywnych (w tym geoportali), jeśli dane teleadresowe i położenie geograficzne dla zastosowań nawigacyjnych są prezentowane w sposób dostępny cyfrowo;
– treści, które nie są finansowane, tworzone ani kontrolowane przez dany podmiot gospodarczy.
- stron i aplikacji w odniesieniu do treści:
– zarejestrowanych z wyprzedzeniem mediów zmiennych w czasie opublikowanych przed dniem wejścia w życie ustawy,
– będących plikami dokumentów opublikowanymi przed dniem wejścia w życie ustawy,
– zarchiwizowanych, które nie były aktualizowane ani edytowane od dnia wejścia w życie ustawy.
- usług komunikacji miejskiej oraz gminnych, metropolitalnych, powiatowych, powiatowo-gminnych i wojewódzkich przewozów pasażerskich.
Wyjątkiem są usługi towarzyszące transportowi pasażerskiemu w zakresie informacji dostarczanych za pomocą interaktywnych terminali samoobsługowych znajdujących się na terytorium Unii Europejskiej. - produktów wprowadzonych do obrotu przed dniem wejścia w życie ustawy, czyli przed 28 czerwca 2025 r.

W przypadku zasadniczej zmiany właściwości produktu lub usługi wymagania dostępności mają zastosowanie wyłącznie w zakresie, w jakim zapewnienie zgodności z nimi nie wymaga wprowadzenia zasadniczej zmiany podstawowych właściwości produktu albo usługi. Podmiot gospodarczy dokonuje oceny, czy taka zmiana jest wymagana.
W przypadku nieproporcjonalnego obciążenia wymagania dostępności mają zastosowanie wyłącznie w zakresie, w jakim zapewnienie zgodności z nimi nie stanowi dla podmiotu gospodarczego nieproporcjonalnego obciążenia. Podmiot gospodarczy dokonuje oceny takiego obciążenia, stosując określone kryteria kosztów i korzyści. Jednakże, jeśli podmiot gospodarczy otrzymał finansowanie z publicznych lub prywatnych źródeł (innych niż własne) w celu zapewnienia spełniania danego wymagania dostępności, ten przepis o nieproporcjonalnym obciążeniu nie stosuje się do tego wymagania.
Umowy o oferowanie lub świadczenie usług zawarte przed dniem wejścia w życie ustawy mogą nadal obowiązywać w niezmienionej treści do dnia ich wygaśnięcia, jednak nie dłużej niż do dnia 28 czerwca 2030 r.
A co w takim razie ze „starymi” produktami w ramach świadczonych usług? Usługodawca może do dnia 28 czerwca 2030 r. oferować lub świadczyć usługi przy wykorzystaniu produktów niespełniających wymagań dostępności, które wykorzystywał w celu oferowania lub świadczenia usług tego samego rodzaju przed dniem wejścia w życie ustawy.
Z kolei terminale niespełniające wymagań dostępności, wykorzystywane przez usługodawców do oferowania lub świadczenia usług przed dniem wejścia w życie ustawy (28 czerwca 2025 r.), mogą być wykorzystywane do oferowania lub świadczenia usług przez okres 20 lat od dnia rozpoczęcia ich wykorzystywania.
Obowiązki poszczególnych podmiotów gospodarczych
Każda grupa zobowiązana jest dostosować swoje działania do wymogów ustawy
Do producentów należy Zapewnienie zgodności, ocena zgodności, dokumentacja techniczna, deklaracja zgodności, oznakowanie CE, udostępnianie instrukcji i informacji, działania naprawcze/wycofanie z obrotu niezgodnych produktów, informowanie organów, przechowywanie dokumentacji/deklaracji, współpraca z organami.
Importerzy odpowiedzialni są za wprowadzanie tylko zgodnych produktów, weryfikacja działań producenta, umieszczanie własnych danych, zapewnienie dostępnych instrukcji w języku polskim, dbanie o warunki przechowywania/transportu, przechowywanie kopii deklaracji zgodności, udostępnianie dokumentacji technicznej organom, działania naprawcze/wycofanie z obrotu, informowanie organów, prowadzenie ewidencji niezgodności/skarg, współpraca z organami.
Dystrybutorzy mają następujące zadania: weryfikacja działań producenta/importera, sprawdzanie oznakowania CE, dbanie o warunki przechowywania/transportu, nieudostępnianie wątpliwych produktów i informowanie innych, działania naprawcze/wycofanie z obrotu, informowanie organów, udostępnianie informacji/dokumentacji organom, współpraca z organami.
Usługodawcy na swojej liście znajdują ocenę zgodności usługi, publikowanie dostępnych informacji o usłudze (w tym o spełnianiu wymagań dostępności i dostępności pomieszczeń/infrastruktury), przechowywanie informacji, uwzględnianie zmian, działania naprawcze, informowanie organów, udostępnianie informacji/dokumentacji organom, współpraca z organami.
A wszystkie podmioty gospodarcze mają obowiązek udzielenia informacji o łańcuchu dostaw na żądanie organów nadzoru. Oraz obowiązek rozpatrywania skarg konsumentów dotyczących dostępności.

Kary za niedopełnienie warunków dostępności
Katalog kar jest przygotowany zgodnie z podziałem na grupy podmiotów gospodarczych.
Karze pieniężnej podlegają:
- Producenci, którzy nie zapewniają spełniania wymagań dostępności produktów wprowadzanych do obrotu, nie przekazali informacji lub dokumentacji na żądanie, nie przedstawili dowodów po wezwaniu, nie wykonali obowiązku oceny zgodności, lub nie poinformowali o niespełnianiu wymagań dostępności/działaniach naprawczych/wycofaniu produktu.
- Usługodawcy, którzy nie zapewniają spełniania wymagań dostępności oferowanych lub świadczonych usług, nie przekazali informacji na żądanie, nie przedstawili dowodów po wezwaniu, nie wykonali obowiązku oceny zgodności usługi, lub nie poinformowali o niespełnianiu wymagań dostępności/działaniach naprawczych dotyczących usługi.
- Importerzy, którzy wprowadzają do obrotu produkty, o których wiedzą lub co do których mają uzasadnioną wątpliwość, że nie spełniają wymagań dostępności, i nie poinformowali o tym producenta oraz właściwych organów nadzoru rynku, nie wykonali obowiązku poinformowania, nie przekazali informacji/dokumentacji na żądanie, lub nie przedstawili dowodów po wezwaniu
- Dystrybutorzy, którzy udostępniają na rynku produkty, co do których powzięli uzasadnioną wątpliwość, że nie spełniają wymagań dostępności, i nie poinformowali o tym producenta, importera oraz właściwych organów nadzoru rynku, nie wykonali obowiązku poinformowania, nie przekazali informacji/dokumentacji na żądanie, lub nie przedstawili dowodów po wezwaniu.
Ustawa wskazuje oczywiście również wysokość kary pieniężnej. Kara może wynieść do dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Jednakże, kara nie może być większa niż 10% obrotu osiągniętego przez podmiot gospodarczy w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary (obrót ustalany według stanu na dzień wydania decyzji)
Jak ustalana jest wysokość kary pieniężnej i jak powinna być uiszczona
Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się zakres naruszenia przepisów ustawy, w tym:
- jego wagę,
- liczbę produktów albo usług niespełniających wymagań dostępności,
- liczbę osób, na które naruszenie wpływa negatywnie.
Kary pieniężne uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. Egzekucja kar następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Niemal równo rok temu pisałam o tej ustawie po raz pierwszy – część informacji w obu tekstach powtarza się, ale jeśli temat dostępności dotyczy Twojego biznesu, zachęcam do lektury obu tekstów.
Starasz się trzymać rękę na pulsie i być na bieżąco? Regularnie tworzę treści podobe do tematu poruszonego w tym wpisie.
Prowadzę kanał na YouTube, na którym publikuję rozmowy z osobami prowadzącymi świetnie działające biznesy online oraz krótkie nagrania dotyczące aktualnych zagadnień prawnych.
Zajrzyj też na Instagram, gdzie publikuję informację o aktualnych aktywnościach swoich i zespołu Dimotely.
Co środę wysyłam newsletter – zasubskrybuj wiadomości ode mnie!
Chcesz upewnić się, że Twoje działania w ramach dostosowania firmy do nowych przepisów są poprawne? A może potrzebujesz wsparcia w stworzeniu i wdrożeniu odpowiednich dokumentów? Zachęcam do konsultacji z ekspertem. Wraz z moim zespołem wspieram działania przedsiębiorczyń i przedsiębiorców z różnych branż i segmentów rynku.
Napisz do mnie na kontakt@krzywicka.pl lub wykup w sklepie Dimotely konsultację (dostępne w opcji 30 minut lub 60 minut).
Przypisy
[1] Art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (Dz. U. z 2022 r. poz. 2240 oraz z 2024 r. poz. 731).

